„Stan Strachu” to drugi (po wcześniejszej „Wojnie Jokera”) crossover należący do runu Jamesa Tyniona IV (tym razem Batman musi zmierzyć się ze Strachem na Wróble oraz tajemniczym Magistratem). Crossover ten oceniam całkiem nieźle, ale odradzam czytanie go samodzielnie – biorąc pod uwagę jak udany jest run Tyniona oraz fakt, że pierwszy crossover („Wojna Jokera”) wypada dużo lepiej niż „Stan Strachu” to polecam przeczytanie tego runu w całości.
Opcjonalnie można także sięgnąć do dwóch pierwszych tomów „Detective Comics” od nowej scenarzystki Mariko Tamaki. Jej run jest naprawdę bardzo fajny, a pierwsze dwa tomy (zatytułowane kolejno „Nowe sąsiedztwo” oraz „Stan Strachu”) dość mocno wiążą się z sytuacją w Gotham w czasie „Stan Strachu” oraz z samym crossoverem więc szczerze polecam ich lekturę (w sumie to warto przeczytać ten run w całości – Egmont wydał go w czterech grubszych tomach).
Warto także wspomnieć, że w tym okresie wystartowała linia wydawnicza „Stan przyszłości”, która miała pokazać jedną z możliwych wersji przyszłości, a tom „Stan przyszłości: Batman” przedstawia mroczną wizję w której Magistrat wygrał i przejął kontrolę na Gotham. Jeśli lubicie takie alternatywne historie to opcjonalnie możecie także przeczytać ten tom (choć jakościowo jest on jedynie średni).
Jeśli jednak ktoś z jakiegoś powodu chce przeczytać sam „Stan Strachu” to wystarczy, że przeczyta „Batman Tom 4: Zabobonna zgraja” od Tyniona (który stanowi wprowadzenie do tego crossovera) oraz „Batman Tom 5: Stan Strachu” (oczywiście jest to główna treść crossovera).
Jak wspomniałem wcześniej, ja osobiście polecam lekturę całości (całego runu Tyniona oraz „Detective Comics” Mariko Tamaki) bo wtedy poszczególne tomy tworzą większą i spójną całość, którą czyta się naprawdę dobrze.
Kolejność lektury całości jest następująca:
– pierwsza połowa runu Tyniona, razem z crossoverem „Wojna Jokera” (opis znajdziecie pod tym linkiem),
– opcjonalnie „Stan przyszłości: Batman”,
– „Detective Comics Tom 1: Nowe sąsiedztwo”,
– „Detective Comics Tom 2: Stan Strachu” #1040-1042,
– „Batman Tom 4: Zabobonna zgraja” zeszyty Infinite Frontier #0 i Batman #106,
– „Detective Comics Tom 2: Stan Strachu” #1043-1045,
– „Batman Tom 4: Zabobonna zgraja” #107-111,
– „Batman Tom 5: Stan Strachu”,
– „Detective Comics Tom 2: Stan Strachu” – reszta tomu.
Jeśli chcecie dalej czytać run Tyniona to bezpośrednio po zakończeniu „Stanu Strachu” sięgnijcie do potężnego tomu „Joker: Polowanie na klauna”, który stanowi świetny finał całego runu – co prawda akcja tego komiksu przeplata się ze „Stanem Strachu” (początkowe zeszyty dzieją się przed, środkowe w trakcie, a ostatnie po) ale najlepiej przeczytać go w tym miejscu.
UWAGA: oprócz wydania Egmontu komiks ten ukazał się w 108 tomie kolekcji Bohaterowie i Złoczyńcy DC (jako „Joker: Zemsta”) ale to wydanie nie posiada wszystkich zeszytów więc jedynym sensownym wydaniem jest to od Egmontu.
Jeśli idzie o serię „Batman” to jest jeszcze jeden, szósty tom (zatytułowany „Otchłań”) ale nie pisał go już Tynion tylko Joshua Williamsona. Jednak biorąc pod uwagę, że jest to całkiem dobry tom i bardzo dobrze wpisuje się w realia Gotham po „Stanie Strachu” to polecam jego lekturę jako swego rodzaju epilogu.
Jeśli chcecie dokończyć „Detective Comics” Mariko Tamaki to w tym miejscu przeczytajcie znakomity tom trzeci („Wieża”) oraz tom czwarty („Zgaduj-zgadula i inne opowieści”).
