„Czy w blasku najjaśniejszego dnia, czy wśród najczarniejszej nocy, uciśnieni dostąpią naszej pomocy, ty który zło czynisz i dajesz upust przemocy, strzeż się zielonej pierścienia mocy”
Słowa te towarzyszą przysiędze członków Korpusu Zielonych Latarni, których przygody po prostu uwielbiam ( jest to niesamowita opowieść – mało która seria wywołała u mnie takie emocje), a Zielona Latarnia Hal Jordan jest moim ulubionym bohaterem. Dzięki kolekcjom komiksowym i działalności wielu grup translacyjnych mamy możliwość zapoznać się z dużą częścią przygód Korpusu Zielonych Latarni oraz Hala Jordana.
W niniejszy poradnik postaram się przeprowadzić Cię przez całą historię Hala i Korpusu. Ponadto, opiszę także to, co działo się pomiędzy dostępnymi po polsku historiami, by łatwiej było wszystko zrozumieć i ogarnąć.
GENEZA HALA JORDANA
Generalnie Hal Jordan posiada dwie genezy i obie są dostępne po polsku. Pierwsza to dwuczęściowy „Szmaragdowy Świt”, a druga to „Tajna Geneza” wydana w Wielkiej Kolekcji Komiksów DC (tom 23). Czemu są aż dwie genezy? Cóż, kiedyś znalazłem ciekawe porównanie komiksów do mitów greckich, w których też istnieją różne wersje – po prostu poszczególni autorzy opowiadali daną historię zwracając uwagę na inne aspekty uwypuklając inne szczegółu. Gdy Geoff Johns pisał komiksy o Zielonych Latarniach postanowił na nowo opowiedzieć genezę Hala Jordana, zwracając uwagę na trochę inne motywy.
Jeśli nie lubisz starszych komiksów (czyli z lat 70-tych i 80-tych) to przeczytaj w tym miejscu tylko „Tajną Genezę”, a następnie przejdź do akapitu Upadek Hala Jordana. Jeśli zaś chcesz poznać kompletne przygody Hala i Korpusu to zacznij od „Szmaragdowego Świtu”, który wydał kiedyś TM-Semic (zeszyty „TM-Semic Green Lantern 1-3”), a następnie sięgnij do translacji serii „Szmaragdowy Świt 2” przygotowanej przez grupę Fatalne Skanlacje (projekt nazywa się „Green Lantern: Emerald Dawn II”).
Następnie należy przeczytać translacje Comics Flying Circus „Green Lantern: Świat Woli” – której akcja ma miejsce bezpośrednio po genezie Hala.
STARSZE KOMIKSY
O ZIELONYCH LATARNIACH
Lata 70-te i lata 80-te to doskonały okres na rozpoczęcie lektury komiksów o Zielonych Latarniach. Wszystkie komiksy, które są dostępne po polsku z tego okresu warto przeczytać gdyż nie zestarzały się zbyt mocno oraz są wręcz idealnym miejscem na poznanie samego Korpusu oraz całego Kosmicznego Uniwersum jak i poszczególnych Latarni.
Jednak zanim przejdziemy do starszych komiksów to warto w tym miejscu przeczytać translacje Burego Wilka – „Green Lantern i Green Arrow: Rozjemcy” – jest to komiks poświęcony pierwszemu spotkaniu Hala Jordana i Olivera Queena, późniejszego najlepszego przyjaciela Hala.
Następnie należałoby sięgnąć do jednego z większych klasyków lat 70-tych, czyli tomu „Green Lantern/Green Arrow: Włóczęga Bohaterów” (wydany w WKKDC pod numerem 58). Komiks ten stanowi początek świetnego runu legendarnego scenarzysty Dennisa O’Neila (to właśnie dzięki O’Neilowi Hal i Oliver zostali najlepszymi przyjaciółmi). Po „Włóczędze Bohaterów” należy przeczytać trzy pierwsze numery projektu „TM-GruMiK Green Lantern” (oczywiście od grupy GruMiK), które w większości zawierają zeszyty pisane przez Dennisa O’Neila. Zeszyty te pokazują początki kolejnych ziemskich Latarni Guya Gardnera i Johna Stuarta więc są bardzo ważne.
Teraz czas na komiksy z lat 80-tych, a ich lekturę należy rozpocząć od miniserii Lena Weina „Opowieści o Korpusie Zielonych Latarni”, która została wydana w 51 tomie kolekcji Bohaterowie i Złoczyńcy DC. Oprócz tytułowej miniserii tom ten zawiera wybór krótkich historyjek o różnych innych przedstawicielach Korpusu – historyjki te były dodawane do zeszytów regularnej serii o Zielonych Latarniach w latach 80-tych. Ponadto w 4 i 5 numerze „TM-GruMiK Green Lantern” zebrano resztę tych historyjek ale oba numery należy przeczytać w trakcie tomiku z kolekcji – tuż po zakończeniu miniserii.
Kolejnym komiksem do którego należy sięgnąć jest tom „Green Lantern: Z sektora Kosmicznego 2814” (wydany w 64 tomie kolekcji BiZDC), który zawiera znakomity run Lena Weina. Zeszyty pisane przez Weina nie tylko tchnęły w serię nowe życie ale także zmieniły dotychczasowe status quo postaci więc są wręcz lekturą obowiązkową.
Co się działo potem? Niestety nie wszystkie ważne momenty przygód Zielonych Latarni są dostępne po polsku, choć dalsze numery projektu „TM-GruMiK Green Lantern” z pewnością zawierać będą dalsze zeszyty mające miejsce po zakończeniu runu Lena Weina. Jeśli jednak nie chcesz czekać na ich publikację to możesz sięgnąć do bardzo dobrego artykułu opisującego historię całego Korpusu aż do runu Geoffa Johnsa – artykuł znajdziecie pod tym linkiem (jednak przeczytajcie tylko do akapitu „Kryzys” włącznie, bo późniejsze komiksy są już dostępne po Polsku).
Dodatkowo jeśli chcecie czytać wszystko o Zielonych Latarniach to możecie w tym miejscu przeczytać dwa projekty Burego Wilka, które opisują wspólne przygody Hala i Supermana:
– „Superman i Korpus Green Lantern: Zielone za zielonym”
– „Green Lantern i Superman: Tam gdzie jest wola”.
Opcjonalnie można przeczytać także tomik „Flash/Green Lantern: Odważni i Bezwzględni” (44 tom kolekcji BiZDC) poświęcony wspólnym przygodom Hala Jordana oraz Flasha Barry’ego Allena.
Jeśli idzie o dalsze komiksy to w tym miejscu należałoby umiejscowić wielki event „Millennium” (przetłumaczony przez grupę GruMiK), który jest dość mocno związany z Zielonymi Latarniami. Szczegółowi opis i kolejność czytania tego eventu znajdziecie pod tym linkiem.
Następnie należy sięgnąć do kapitalnej „Kosmicznej Odysei” Jima Starlina, która przybliża nam wątek Równania Anty-życia poszukiwanego przez Darksaida. Jednym z bohaterów jest Zielona Latarnia John Stuart, a jeden z wątków tego komiksu jest niezwykle istotny dla dalszej historii tej postaci. Komiks ten został wydany przez Egmont oraz ukazał się w 66 tomie kolekcji BiZDC – zawartość obu tomów jest identyczna chociaż wydanie Egmontu jest w powiększonym formacie.
Teraz należy przeczytać ciąg Semica czyli „TM-Semic Green Lantern” numery 4-10 oraz numer specjalny zatytułowany „Green Lantern: Opowieść Gantheta”.
UPADEK HALA JORDANA
Jeśli zdecydowałeś się pominąć starsze komiksy o Zielonych Latarniach, a chcesz wiedzieć co działa się do tej pory to możesz sięgnąć do wspomnianego wcześniej, bardzo dobrego artykułu opisującego historię całego Korpusu aż do runu Geoffa Johnsa – znajdziecie go pod tym linkiem (jednak przeczytajcie tylko do akapitu „Droga Powrotna” włącznie).
W pierwszej połowie lat 90-tych doszło do tragicznych wydarzeń, które kompletnie zmieniły status quo świata Zielonych Latarni. Wydarzenia te zostały zawarte w evencie „Godzina Zero: Kryzys w Czasie” (36 tom klekcji BiZDC) oraz stanowiącym podbudowę do tego eventu tomie „Green Lantern: Szmaragdowy Zmierzch” (73 tom kolekcji BiZDC), a także projekcie „Green Lantern v3” od grupy GruMiK.
Przed lekturą tych komiksów należy wspomnieć, że punktem wyjścia do „Szmaragdowego Zmierzchu” były wydarzenia z sagi „Rządy Supermanów”, w której Cyborg Superman i kosmita Mongul zniszczyli Coast City – rodzinne miasto Hala Jordana (jednak nie trzeba czytać w tym miejscu całej sagi – sama wiedza o zniszczeniu Coast City wystarczy do zrozumienia całości).
Kolejność czytania komiksów z tego okresu jest następująca:
– „Green Lantern v3 #46-47” (od grupy GruMiK),
– „Green Lantern v3 #48-50” (z tomu „Green Lantern: Szmaragdowy Zmierzch”),
– „Warrior: Szmaragdowy Opad” – drugi numer wydania specjalnego TM-GruMiK,
– „Green Lantern v3 #51-55” (z tomu „Green Lantern: Szmaragdowy Zmierzch”),
– „Godzina Zero: Kryzys w Czasie”.
Warto w tym miejscu wspomnieć, że Bury Wilk przetłumaczył 10 zeszytów będących tie-inami do „Godziny Zero”, jednak w przypadku tego eventu najlepiej najpierw przeczytać główną historię (czyli tomik z kolekcji), a potem opcjonalnie tie-iny od Burego Wilka jako uzupełnienie całości.
Po wydarzeniach z „Godziny Zero” czytamy już sobie spokojnie dalsze zeszyty projektu „Green Lantern v3”.
Następnie należy przejść do eventu „Ostatnia Noc”, w którym kończy się wątek upadku Hala Jordana (co prawda Hal występuje tu mało ale dalszy rozwój jego wątku jest niezwykle ważny dla tej postaci, a samo zakończenie jest naprawdę piękne i wzruszające). Podobnie jak w przypadku „Godziny Zero” oprócz głównej serii opcjonalnie możemy przeczytać kilka zeszytów tie-inów, które przetłumaczył Bury Wilk (projekt z nimi nazywa się „Ostateczna Noc”). A czy warto czytać całość? To już zależy co kogo interesuje – przykładowo jeśli nie interesują Cię losy innych postaci to możesz pominąć tie-iny o tych postaciach – w sumie do zrozumienia tego eventu wystarczy sam tomik z kolekcji.
Jakbyście chcieli przeczytać „Ostatnią Noc” ze wszystkimi dostępnymi tie-inami to podaję kolejność czytania (w nawiasach zaznaczyłem zeszyty wchodzące skład tomu z kolekcji – pozostałe zeszyty to tie-iny z blogu Burego Wilka):
– „Ostatnia Noc #1-2” (tomik z kolekcji),
– „Superman: Kurtyna wzywa”,
– „Superman: Zimny komfort”,
– „Ostatnia Noc #3” (tomik z kolekcji),
– „Batman: Wycie w ciemności”,
– „Superboy: Uciekające gorąco i zimno”,
– „Flash: Módlcie się o świt”,
– „Parallax: Szmaragdowa noc” (tomik z kolekcji),
– „Superman: Wytworzyć ogień”,
– „Legion of Super-heroes: Serce z żelaza”,
– „Ostatnia Noc #4” (tomik z kolekcji),
– „Green Lantern Vol.3 #81” (tomik z kolekcji).
W tym miejscu opcjonalnie można jeszcze przeczytać „Dziedzictwo Green Lanterna” wydane kiedyś przez Egmont, które stanowi taki Testament Hala Jordana (całkiem przyjemna lektura).
Na koniec komiksów z lat 90-tych należy przeczytać event „Dzień sądu”, którego translacje wydała grupa GruMiK. Event ten jest kolejnym etapem drogi Hala Jordana i stanowi początek powrotu tej postaci do świata DC (zresztą autorem „Dnia sądu” jest Geoff Johns, autor późniejszego, ogromnego runu o Zielonych Latarniach).
ERA GEOFFA JOHNSA
10 lat po „Ostatniej Nocy” Geoff Johns, który uwielbiał w dzieciństwie czytać komiksy o przygodach Hala Jordana, zaczął pisać serię o Zielonych Latarniach i na samym początku postanowił przywrócić do życia Hala, który staje się głównym bohaterem jego runu (a obok niego ogromne role odgrywa pozostała trójka ziemskich Latarni: Guy Garner, Kyle Rayner i John Steward). Era Geoffa Johnsa (który pisał główną serię o Zielonych Latarniach, czyli „Green Lantern v4”, oraz eventy) był także punktem wyjścia do kilku innych serii („Green Lantern Corps”, „Ion – Strażnik Wszechświata” i „Szmaragdowi Wojownicy”), a całość tworzy jedną wielką, całość (którą można nazwać właśnie Erą Johnsa). Era Johnsa należy do jednego z najlepiej ocenianych i najbardziej uwielbianych etapów w historii komiksów DC (jest to także mój ulubiony etap).
Dzięki grupie Comics Flying Circus niemal cała era Johnsa jest dostępna po Polsku (obecnie grupa tłumaczy ostatni etap), a niektóre pozycje zostały wydane przez Egmont oraz ukazały się w Wielkiej Kolekcji Komiksów DC oraz kolekcji Bohaterowie i złoczyńcy DC. Dostępną po Polsku część ery Geoffa Johns’a podzieliłem na kilka etapów („Odrodzenie” i początek, „Wojna z Korpusem Sinestro”, „Najczarniejsza Noc”, „Najjaśniejszy Dzień”, „Wojna Zielonych Latarni” oraz New52).
– „ODRODZENIE” I POCZĄTEK:
Tą część tworzą następujące projekty CFC: „Green Lantern v4”, „Green Lantern Corps Recharge”, „Green Lantern Corps”, „Ion: Strażnik Wszechświata” oraz trzy tomy z kolekcji.
Lekturę ery Geoffa Johns’a należy rozpocząć od cudownego komiksu „Green Lantern: Odrodzenie” (wydany w 84 tomie kolekcji BiZDC), który jest moim ulubionym komiksem (niezwykle wzruszającym – zawsze jak czytam moment wskrzeszenia Hala Jordana, to mam łzy w oczach). Tom z kolekcji oprócz tytułowej miniserii „Green Lantern: Odrodzenie” zawiera także trzy pierwsze zeszyty serii „Green Lantern v4”. Po lekturze tego tomu należy przeczytać zeszyty 4-6 z serii „Green Lantern v4” oraz miniserię „Green Lantern Corps Recharge”.
W tym miejscu światem DC wstrząsnął wielki event „Nieskończony Kryzys”, który warto przeczytać w tym miejscu z kilku powodów. Po pierwsze jest to rewelacyjny event i czyta się go po prostu kapitalnie. Po drugie Kryzys ten napisał także Geoffa Johns i pewne wątki z tego eventu wykorzystał w swoim runie Latarni. Poradnik Jak czytać „Nieskończony Kryzys” znajdziecie pod tym linkiem.
Kolejność czytania poszczególnych zeszytów po „Nieskończonym Kryzysie” jest następująca:
– „Zemsta Green Lanternów” (68 tom WKKDC),
– „Green Lantern Corps #1-6”,
– „Ion – Strażnik Wszechświata”,
– „Green Lantern Corps #7-9”,
– „Poszukiwany Hal Jordan” (73 tom WKKDC),
– „Green Lantern Corps #10-13″.
Chronologicznie w tym miejscu można umiejscowić tomik „Odważni i niezłomni: Władcy losu” (22 tom WKKDC), który opcjonalnie można przeczytać (chociaż można też przeczytać go w dowolnym momencie). Jest to taka przyjemna kosmiczna przygodówka gdzie jednym z bohaterów jest Hal Jordan (a i reszta ekipy jest naprawdę ciekawa). Jeśli lubicie takie luźne komiksy i kosmiczne klimaty z serii „Green Lantern Corps” to koniecznie sięgnijcie do tego tomiku.
– „WOJNA Z KORPUSEM SINESTRO”:
Następnie światem Zielonych Latarni wstrząsnęło wielkie wydarzenie jakim była „Wojna z Korpusem Sinestro”. Ten crossover jest po prosty mega – zdecydowanie jedna z najlepszych pozycji z tego wszystkiego co do tej pory Johns napisał.
Komiks ten ma dwa wydania z nieco innym tłumaczeniem tytułu: jeden gruby tom od Egmontu w powiększonym formacie (Egmont przetłumaczył tytuł jako „Wojna z Korpusem Sinestro”) oraz dwutomowe wydanie z kolekcji BiZDC (tu tytuł brzmi „Wojna Korpusu Sinestro”). Które wydanie lepiej kupić? To już zależy od indywidualnych preferencji. Wydanie Egmontu ma powiększony format oraz o wiele większą zawartość (tom ten zawiera krótkie historie przedstawicieli Korpusu Sinestro, których nie ma w wydaniu z kolekcji oraz masę innych materiałów dodatkowych) ale także o wiele wyższą cenę. Natomiast wydanie z kolekcji jest dużo tańsze. Jeśli zatem masz ograniczone fundusze to możesz kupić tomy z kolekcji, a jeśli możesz sobie pozwolić na zakup droższego komiksu to zdecydowanie lepiej wybrać wydanie Egmontu.
Po zakończeniu wojny czytamy zeszyty 26-28 serii „Green Lantern v4” oraz zeszyty 20-28 serii „Green Lantern Corps”. Chronologicznie to właśnie w tym miejscu Johns napisał swoją wizję genezy Hala Jordana w komiksie „Green Lantern: Tajna Geneza” (23 tom WKKDC) – jeśli nie czytaliście tego komiksu na początku to przeczytajcie go w tym miejscu. Następnie należy przeczytać zeszyty 36-38 serii „Green Lantern v4” oraz zeszyty 29-31 serii „Green Lantern Corps”.
– „NAJCZARNIEJSZA NOC”:
„Najczarniejsza Noc” to wspaniała kulminacja dotychczasowego etapu ery Johnsa – niemal wszystkie poprzednie wydarzenia prowadziły do tego momentu (jest to jednocześnie najdłuższy i najbardziej rozbudowany etap tego runu). Całość tego eventu tworzy tom „Najczarniejsza Noc” od Egmontu oraz następujące projekty Comics Flying Circus: „Najczarniejsza Noc: Opowieści korpusów”, „Najczarniejsza Noc: Titans”, „Najczarniejsza Noc: Atom i Hawkman”, „Nieopowiedziane Historie Najczarniejszej Nocy” oraz kolejne zeszyty serii „Green Lantern v4” i „Green Lantern Corps”. Dodatkowo w 3 tomie „Wonder Woman” Grega Rucka (wydanie Egmontu) zawarte są 3 zeszyty tie-inów „Najczarniejsza Noc: Wonder Woman” (ale o ile nie czytaliście runu Rucka to można te zeszyty pominąć).
Jak czytać ten event? Najpierw czytamy „Wstęp do Najczarniejszej Nocy”, który stanowią zeszyty 33-38 serii „Green Lantern Corps”, zeszyty 39-42 serii „Green Lantern v4” oraz miniseria „Najczarniejsza Noc: opowieści korpusów”, a następnie przechodzimy do samego eventu.
Kolejność czytania „Najczarniejszej Nocy” jest następująca:
– „Green Lantern v4 #43″,
– „Najczarniejsza Noc #0-1”,
– „Green Lantern v4 #44”, „Green Lantern Corps #39″,
– „Najczarniejsza Noc #2”,
– „Green Lantern v4 #45”, „Green Lantern Corps #40″,
– „Najczarniejsza Noc: Titans”,
– „Najczarniejsza Noc #3”,
– „Green Lantern v4 #46”, „Green Lantern Corps #41″,
– „Najczarniejsza Noc #4”,
– „Green Lantern v4 #47-48”,
– „Najczarniejsza Noc: Wonder Woman #1”,
– „Green Lantern Corps #42”,
– „Najczarniejsza Noc #5”,
– „Green Lantern v4 #49”,
– „Najczarniejsza Noc #6”,
– „Najczarniejsza Noc: Wonder Woman #2-3”,
– „Green Lantern v4 #50-51”,
– „Najczarniejsza Noc: Atom i Hawkman”,
– „Green Lantern Corps #43-45”,
– „Najczarniejsza Noc #7”,
– „Green Lantern Corps #46”, „Green Lantern v4 #52″,
– „Najczarniejsza Noc #8”,
– „Nieopowiedziane Historie Najczarniejszej Nocy”,
– „Green Lantern Corps #47”.
Opcjonalnie po zakończeniu „Najczarniejszej Nocy” można przeczytać historię „Lex Luthor: Czarny Pierścień” (wydany w 19 i 30 tomie kolekcji BiZDC), która koncentruje się na dalszych losach Lexa Luthora po wydarzeniach przedstawionych w „Najczarniejszej Nocy” (chwilowo pojawia się tam także Agend Pomarańczowy). Więc jeśli jesteś ciekawy jak na Lexa wpłynęła „Najczarniejsza Noc” to sięgnij po te komiksy (zwłaszcza, że są całkiem niezłe).
– „NAJJAŚNIEJSZY DZIEŃ”:
Po „Najczarniejszej Nocy” ma miejsce kolejne wielkie wydarzenie czyli „Najjaśniejszy Dzień”. Dodatkowo oprócz serii „Green Lantern v4” i „Green Lantern Corps” po zakończeniu „Najczarniejszej Nocy” zaczęła się ukazywać seria „Green Lantern: Szmaragdowi Wojownicy” (oczywiście grupa Comics Flying Circus przetłumaczyła także tą serię) – w czasie „Najjaśniejszego Dnia” wszystkie te serie wzajemnie się przenikały, a później spotkały się w kolejnym dużym wydarzeniu czyli „Wojnie Zielonych Latarni” ale o tym za chwilę. Zaś co do „Najjaśniejszego Dnia” to został on wydany przez Egmont w jednym, grubym tomie. Należy także wspomnieć, że w przeciwieństwie do „Wojna z Korpusem Sinestro” i „Najczarniejszej Nocy” to „Najjaśniejszy Dzień” nie jest komiksem poświęconym Zielonym Latarniom ale grupie bohaterów, która została wskrzeszona w finale „Najczarniejszej Nocy”. Nie jest to też historia tak spektakularna jak wcześniejsze komiksy ale bardziej skupiona na losach i emocjach wskrzeszonych postaci przez co jest to komiks bardziej ambitny i stanowi pewnego rodzaju „wyciszenie” pomiędzy „Najczarniejszą Nocą” oraz kolejnym wydarzeniem czyli „Wojną Zielonych Latarni”.
Kolejność czytania „Najjaśniejszego Dnia” oraz poszczególnych serii ze świata Zielonych Latarni z tego okresu jest następująca:
– „Green Lantern v4 #53-55”,
– „Green Lantern Corps #49-52”,
– „Najjaśniejszy Dzień”,
– „Green Lantern – Szmaragdowi Wojownicy #1-7″,
– „Green Lantern Corps #53-57”,
– „Green Lantern v4 #56-62”.
– „WOJNA ZIELONYCH LATARNI”:
Teraz czas na kolejny crossover czyli „Wojnę Zielonych Latarni” – tym razem crossują się trzy serie: „Green Lantern v4”, „Green Lantern Corps” oraz „Green Lantern: Szmaragdowi Wojownicy”.
Kolejność czytania „Wojny Zielonych Latarni” jest następująca:
– „Green Lantern v4 #63-64”,
– „Green Lantern Corps #58”,
– „Green Lantern: Szmaragdowi Wojownicy #8”,
– „Green Lantern v4 #65”,
– „Green Lantern Corps #59”,
– „Green Lantern: Szmaragdowi Wojownicy #9”,
– „Green Lantern v4#66”,
– „Green Lantern Corps 2 #60”,
– „Green Lantern: Szmaragdowi Wojownicy #10”,
– „Green Lantern v4 #67”,
– „Wojna Zielonych Latarni: Następstwa #1-2” (zeszyty te umieszono w projekcie „Green Lantern v4”).
Bezpośrednio po wojnie czytamy ostatnie trzy zeszyty serii „Green Lantern Corps” (zeszyty 61-63) oraz ostatnie trzy zeszyty serii „Green Lantern: Szmaragdowi Wojownicy” (zeszyty 11-13).
– NEW 52:
W tym momencie doszło do eventu „Flashpoint”, w wyniku którego dokonał się miękki restart części serii DC i początek lini wydawniczej New52. Jeśli jednak idzie o świat Zielonych Latarni to po „Flashpointcie” nie dokonał się żaden restart, a poszczególne serie z New52 kontynuowały wątki z „Wojny Zielonych Latarni” (zmieniła się tylko numeracja serii – serie „Green Lantern v4” i „Green Lantern Corps” zostały zakończone, a w ich miejsce wystartowały serie „Green Lantern v5” oraz „Green Lantern Corps v2” – grupa Comics Flying Circus jest w trakcie tłumaczenia właśnie tych serii).
Dodatkowo warto wspomnieć, że „Flashpoint” napisał także Geoff Johns, a ponieważ jest to świetny event to polecam by opcjonalnie przeczytać go w tym miejscu (kolejność czytania „Flashpointu” z niezbędną podbudową oraz tie-inami znajdziecie pod tym linkiem).
Zaś co do przetłumaczonych komiksów o Zielonych Latarniach z New52 to kolejność ich czytania jest następująca:
– „Green Lantern v5 #1-6”,
– „Green Lantern Corps v2 #1-3”,
– „Green Lantern v5 #7-12 oraz Annual”.
Na razie to wszystko co zostało przetłumaczone – na ciąg dalszy ery Johns’a trzeba poczekać aż grupa Comics Flying Circus opracuje następne zeszyty. Opcjonalnie można w tym miejscu przeczytać artykuł poświęcone całemu runowi Geoffa Johnsa na bardzo fajnej stronie DCManiak: „Podsumowanie ery Geoffa Johnsa”.
Dodatkowo jeśli podobały Ci się komiksy Geoffa Johnsa to zachęcam Cię do przeczytania „Ligi sprawiedliwości” z New52 jego autorstwa gdyż jest to również świetny run i zdecydowanie warto go poznać. Artykuł poświęcony Lidze po „Flashpointcie” znajdziecie tutaj.
DC ODRODZENIE – SERIA „HAL JORDAN
I KORPUS ZIELONYCH LATARNI”
Po lini wydawniczej New52 rozpoczęła się linia DC Odrodzenie, a w niej zamiast kilku serii ukazywała się jedna seria zatytułowana „Hal Jordan i Korpus Zielonych Latarni”. Egmont zaczął wydawać tą serię lecz nie wydał jej w całości – ukazały się cztery tomy zatytułowane kolejno: „Prawo Sinestro”,„Światło w butelce”, „Poszukiwanie nadziei”) oraz „Rozłam”. Pomimo, że seria nie została wydana w całości to zdecydowanie warto przeczytać wydane tomy gdyż całość wypada świetnie i czyta się to tak dobrze jak komiksy z ery Geoffa Johnsa. Ponadto „Hal Jordan i Korpus Zielonych Latarni” jest pisany w taki sposób by nowi czytelnicy ogarnęli o co chodzi, a tom pierwszy zawiera całkiem niezły wstęp więc mimo, że nie wszystkie komiksy z New52 są dostępne po Polsku to ich lekturze można śmiało przejść do serii z Odrodzenia.
RUN GRANTA MORRISONA
Kolejnym scenarzystą serii o Zielonych Latarniach został Grant Morrison, który w swoim runie koncentruje się na solowych przygodach Hala Jaordana. Run Morrisona, jak to zwykle bywa w przypadku tego scenarzysty, jest strasznie zakręcony i pełen najdziwniejszych i mega zwariowanych pomysłów – z pewnością nie są to komiksy, które przypadną do gustu wszystkim (najlepiej, jak zawsze radzę, sprawdzić tom pierwszy i jeśli się spodoba to czytać dalej).
Całość została wydana przez Egmont w 4 tomach: „Galaktyczny Stróż prawa”, „Dzień spadających gwiazd”, „Blackstars” oraz „Ultrawojna”.
